Ψέμα Πρωταπριλιάτικο

Θυμηθείτε το "Ψέμα Πρωταπριλιάτικο" της Σοφίας Γαβριηλίδου, το οποίο είναι βέβαια πάντα επίκαιρο.

- Κάποτε, μια Πρωταπριλιά, γεννήθηκε ένα ψέμα.
- Μπα! Και τι χρώμα είχε;
- Άσπρο, όταν όμως θύμωνε ή ντρεπόταν, κοκκίνιζε.
- Κι εγώ το παθαίνω αυτό. Και τι έγινε με αυτό το ψέμα;

Το άσπρο ψέμα, πρωί-πρωί Πρωταπριλιάς, μόλις γεννήθηκε, πήγε στην αυλή ενός σχολείου, ακριβώς την ώρα που χτυπούσε το κουδούνι. Τα παιδιά μόλις το είδαν, το αγάπησαν αμέσως. Το ίδιο και οι δάσκαλοι και ο διευθυντής. Τα παιδιά θέλησαν να το κρατήσουν στο σχολείο τους. 

- Τι όμορφο ψέμα είσαι εσύ! είπαν και ο διευθυντής του έκανε επίσημη πρόταση να μείνει στο γραφείο, μαζί του.
- Ήταν Πρωταπριλιά, γι΄ αυτό το αγάπησαν. Γιατί τα ψέματα κανείς δεν τα συμπαθεί. 

- Τελικά έμεινε το ψέμα στο σχολείο;
- Όχι, προτίμησε να φύγει. Πήγε βόλτα στην αγορά. Οι καταστηματάρχες άνοιγαν χαρούμενοι την πόρτα να περάσει μέσα. Όλοι ήθελαν να το κρατήσουν κοντά τους.
- Θα σε βάλω στη βιτρίνα, προσφέρθηκε ένας βιβλιοπώλης.
- Θα τρως όσα γλυκά θέλεις, του είπε ένας ζαχαροπλάστης.
- Θα γίνεις διευθυντής, το διαβεβαίωσε ο ιδιοκτήτης ενός σούπερ μάρκετ. 

Όμως το ψέμα κούνησε παιχνιδιάρικα το κεφάλι του κι έφυγε χοροπηδώντας. Καθώς περπατούσε στα πεζοδρόμια, τα αυτοκίνητα σταματούσαν δίπλα του και κόρναραν δυο φορές για να το χαιρετήσουν. Μα όλοι το αγάπησαν αυτό το ψέμα;

- Ναι, όλοι. Και τα δέντρα και τα πουλιά και ο ήλιος. Και όταν πήγε στην παιδική χαρά να παίξει, οι κούνιες στριφογύριζαν σαν τρελές από τη χαρά τους. Ύστερα κάθισε σε ένα παγκάκι να ξεκουραστεί.
- Και λοιπόν;

Τότε πέρασε μια γιαγιά.
- Ζήτω! φώναξε από τη χαρά της σαν το είδε. Μα εσύ λάμπεις πιο πολύ κι από τον ήλιο! Αχ, και να' σουν αλήθεια! Το άρπαξε και χόρεψε μαζί του έναν ξέφρενο χορό.
 

Ένας δημοσιογράφος που πέρασε από δίπλα του, καθώς πήγαινε στη δουλειά του, στάθηκε και το κοίταξε καλά-καλά.
- Θα σε κάνω πρώτη είδηση! του είπε σοβαρά.
 

Το ψέμα χαμογέλασε κι έκανε να φύγει, μα ήταν λαχανιασμένο και είχε χάσει τη σβελτάδα του από τον πολύ χορό. Ο δημοσιογράφος το έβαλε στην τσάντα του, μαζί με τα χαρτιά του και το μαγνητοφωνάκι του, και κίνησε για τον τηλεοπτικό σταθμό. Το ψέμα έγινε πρώτη είδηση στο απογευματινό δελτίο ειδήσεων. Ακούστηκε σε όλη τη γη. Όλοι ανατρίχιασαν και δάκρυσαν. Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι συνεδρίασαν. Αποφάσισαν ομόφωνα να αλλάξουν το ψέμα και να το κάνουν αλήθεια.

Ήταν πολύ όμορφο για να είναι ψέμα. Έτρεξαν στον πρωθυπουργό της χώρας. Εκείνος τους άκουσε προσεκτικά. Ήταν ανήσυχος. Ήθελε λίγο να σκεφτεί. Η ώρα περνούσε και ο πρωθυπουργός δεν είχε αποφασίσει ακόμη. Αργά το βράδυ ανακοίνωσε την απόφαση του:

- Όχι! Δε γίνεται! Γεννήθηκε ψέμα και δεν αλλάζει. Δεν είναι παρά ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα.
- Μα ποιο ήταν τελικά αυτό το ψέμα;
- Το ψέμα ήταν ότι η πείνα εξαφανίστηκε από τη γη! 

2 Απριλίου-Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιερώθηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο, στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός συγγραφέας Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Yoyng People-IBBY) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Το μήνυμα του 2013

Διαβάζουμε, εγώ κι εσύ.
Τα γράμματα γίνονται λέξεις
κι οι λέξεις έπειτα, όλες μαζί,
γίνονται βιβλία να διαλέξεις.
Άκου πώς ψιθυρίζουν!
Ποτάμια στις σελίδες κελαρύζουν,
αρκούδες τραγουδούν,
όταν το φεγγάρι αντικρίζουν.
Μπαίνουμε σε κάστρα φοβερά.
Δέντρα σκαρφαλώνουν ως τα σύννεφα.
Γενναία κορίτσια πετούν θαρρετά,
αγόρια ψαρεύουν άστρα λαμπερά.
Εσύ κι εγώ διαβάζουμε μαζί,
"βιβλιοχαρά" σ΄ όλη τη γη. 
Συγγραφέας: Pat Mora
Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

Η κυρα-Σαρακοστή

Το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής είναι ένα από τα παλιότερα Ελληνικά έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα. Η κυρα-Σαρακοστή είναι ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο για τις ημέρες της Μεγάλης Σαρακοστής. Παρουσιάζεται με σταυρωμένα χέρια, γιατί προσεύχεται και χωρίς στόμα, γιατί νηστεύει αυτές τις 50 περίπου ημέρες ως το Πάσχα. Έχει 7 πόδια, γιατί τόσες είναι οι εβδομάδες ως το Πάσχα. Κάθε τέλος της εβδομάδας κόβουμε και από ένα πόδι.

Απ' το φούρνο της κουζίνας,

μια Δευτέρα καθαρή,

ξεπετάχτηκε αφράτη

η κυρα-Σαρακοστή.

Από ζυμάρι είναι φτιαγμένη

αλλά δεν έχει στόμα, γιατί νηστεύει.

Τα χέρια της κρατάει σταυρωμένα

και προσεύχεται διαρκώς,

μα όχι παραπονεμένα.

Πάνω στα πόδια της πατάει

τα επτά

και την Πασχαλιά της περιμένει

καρτερικά.

Αυτό το έθιμο που τείνει να εκλείψει στις μέρες μας, μας το θύμισε η μαμά του Πέτρου, η οποία μας έφτιαξε την κυρα-Σαρακοστή.
Μαρίνα, σε ευχαριστούμε πολύ.

Το γαϊτανάκι

Οι Απόκριες πέρασαν, όμως οι φωτογραφίες μας θυμίζουν πώς περάσαμε στο σχολείο εκείνη τη βροχερή μέρα. Το γαϊτανάκι μας λοιπόν, στήθηκε μέσα στην αίθουσα της Α΄ τάξης, αφού ο καιρός δεν μας επέτρεψε να γιορτάσουμε έξω στο προαύλιο του σχολείου. Και του χρόνου!

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία-17 Νοεμβρίου 1973

Φθινοπωρινό μπουκέτο

Γράφει ο Απόστολος Χ.

Ένα μπουκέτο με κούμαρα, ξούρες και καστανιές μας έφερε ο Απόστολος από το χωριό του στο Βόλο και έδωσε άλλη όψη στην τάξη μας, φθινοπωρινή.

κουμαριά: Είναι ένας θάμνος με κόκκινα και κίτρινα μπαλάκια. Τον τρώνε οι κατσίκες, τα πρόβατα και τα πουλιά. Από τον καρπό του γίνεται τσίπουρο.
ξούρα: Είναι ένας μικρός θάμνος με μωβ ή κόκκινα λουλούδια. Οι μέλισσες τη λατρεύουν. Παλιά οι νοικοκυρές την έκαναν σκούπα για την αυλή.
καστανιά: Είναι ένα ψηλό δέντρο που μας δίνει τα νόστιμα κάστανα. Το κάστανο κρύβεται μέσα σε ένα πράσινο μπαλάκι με αγκάθια.